Steun ons en help Nederland vooruit

Slecht geslapen

Week 37 wordt in de annalen van de Veldhovense politiek geschiedenis bijgeschreven als een absoluut dieptepunt. Het afscheid van wethouder Gradus én van fractievoorzitter De Jong (beide VSA) markeren een ontwikkeling die onafwendbaar was. Ook al heb je maar een 0,8-fte-benoeming, op je daden word je als wethouder 24/7 afgerekend. De consequenties daarvan voelde Gradus onvoldoende aan. En dat gemis aan politiek gevoel merk je pas als de kandidaat in functie is. Triest voor alle betrokkenen, privé en in de politiek. Dat De Jong de zittingsperiode niet zou volmaken was bekend. Na 12 jaar is het mooi geweest zei hij al tijdens de coalitie-onderhandelingen. Dat was een reden waarom hij zelf geen kandidaatwethouder was. Het afscheid kwam veel eerder. Hij trok de consequenties uit de gang van zaken rondom Gradus. Ik zal een gewaardeerd sparringpartner in de raad missen.

Over sparringpartners gesproken. De wijze waarop werd gediscussieerd in de raad toonde opvallende verschillen. In het algemeen ging het er fatsoenlijk aan toe. Slechts één partij trachtte (tevergeefs) politieke munt te slaan uit de ongewenste situatie met retoriek, negatieve kwalificaties en een dubieus citaat. Het werkte slechts contraproductief.

Je zou het haast vergeten maar AWBZ/WMO, kwartaalcijfers en de kerntakendiscussie kwamen ook nog aan de orde. De kerntakendiscussie was politiek het interessantst omdat m.u.v. D66 en GBV de raad deze discussie steeds voor zich uit schoof. GBV-wethouder Van Dongen nam daarop het initiatief. Zij wil een raadsvoorstel voorbereiden dat onder meer tot stand komt met een klankbordgroep. En dat is precies wat de oppositie niet wilde. Waarom niet? Waarom de discussie in de raad al te lang uitgesteld? Het antwoord laat zich raden. Een raadslid vertegenwoordigt in de raad het belang van de gemeente, niet van de partij. Die verantwoordelijkheid moet je nemen, al leidt die soms tot slapeloze nachten.

Laatst gewijzigd op 22 november 2018