Steun ons en help Nederland vooruit

De wandelgangen

De besluitvormende vergadering van 1 juli was een dieptepunt in de nog prille geschiedenis van deze raadsperiode. In de vorige besluitvormende vergadering onthield de oppositie de steun aan een coalitieprogramma dat zij grotendeels identiek een maand later aanbod aan de raad als oppositieprogramma. De bedoeling van de oppositie was om beide programma’s tot één raadsprogramma te maken. De coalitie wilde dit logische voorstel niet volgen. Waarom niet? De coalitie wist zich geen raad met het initiatief van de oppositie die immers het coalitieprogramma had afgekeurd. De coalitie wilde wel goede nieuwe punten steunen zodra die zouden worden ingebracht in de raadsvergadering. Werken aan een heel nieuw programma was daarmee niet nodig en zou geen recht doen aan de politieke verhoudingen ná de verkiezingen.

Praten over nieuw beleid heeft pas zin nadat de raad zich heeft beraden op de kerntaken en de financiële huishouding van de gemeente. Bij monde van wethouder Wijman (D66, financiën) worden alle initiatieven beoordeeld op hun haalbaarheid, zonder onderscheid tussen oppositie en coalitie. Ook dat is logisch.

Waar ging het fout? Naar mijn gevoel in de wandelgangen. Daar komt aan het licht wat de bedoelingen zijn van initiatieven. Maar in de wandelgangen vingen we niets op. Het vasthouden van de oppositie aan een integraal besluit en het niet oppakken van de hand die de coalitie in de raadsvergadering toestak werden daardoor onbegrijpelijk. Het initiatief kon daardoor niet worden gesteund. Ook logisch, maar wel heel jammer, want: hoewel de economie zich wat beter lijkt te ontwikkelen wacht de Veldhovense bevolking nog veel reorganisaties die haar zal raken in portomennee en leef comfort. Aan de raad om dat proces zo goed mogelijk tot een succes te maken en dat lukt de coalitie niet zonder oppositie. En daarom vindt D66 het jammer dat dit initiatief niet beloond kon worden.

Laatst gewijzigd op 22 november 2018